föstudagur, desember 01, 2006
laugardagur, nóvember 25, 2006
fimmtudagur, nóvember 23, 2006
Mikið að gera ...
Ég skil ekki þessa þörf hjá fyrirtækjum að drekkja sér í vinnu og verkefnum á þessum tíma árs. Ég man varla jól/áramót þar sem ég hef ekki verið upp fyrir haus í verkefnum. Ef ég fengi að ráða þá snérist desember um afslöppun og ekkert annað.
Ég fann semsagt hjólið mitt aftur, þvílík tilviljun. Ég var á leið úr klippingu á þriðjudag á hjólinu hennar Erlu og ákvað að fara Finsensvej (gatan sem liggur samhliða minni götu) heim. Þegar ég er búinn að hjóla þá götu í nokkrar mínútur sé ég undan mér gult hjól hinumegin við götuna. Ég leit auðvitað við og snar hemlaði. Þarna var hjól alveg eins og ég hafði átt, gat þetta virkilega verið það? Ég fór yfir götuna og viti menn, þarna var gripurinn, læstur og allt.
Við félagarnir fórum á tölvusýningu um helgina. Það var greinilegt að við vorum ekki alveg að passa inn í hópinn þegar við komum þangað inn, því í fyrsta lagi vorum við yfir tvítugt, við vorum ekki með sítt, fitugt hár og ekki vorum við með bakboka á bakinu fullan af gefins drasli. Þetta var þó ágætis sýning, fengum þefinn af nýjust leikjatölvunum og ég fékk meira segja að leika mér í nýja Windows Vista (þvílíkt frat sem það er). Við Björginv boxuðum í nýju Nintendo leikjavélinni og auk þess spiluðum við laddi Arsenal vs. United í þægilegum beanbags. United fór með sigur af hólmi 1-0 (eitthvað sem hefði aldrei gerst í raunveruleikanum!).
Best að snúa sér aftur að vinnunni. Bæ í bili.
Ég fann semsagt hjólið mitt aftur, þvílík tilviljun. Ég var á leið úr klippingu á þriðjudag á hjólinu hennar Erlu og ákvað að fara Finsensvej (gatan sem liggur samhliða minni götu) heim. Þegar ég er búinn að hjóla þá götu í nokkrar mínútur sé ég undan mér gult hjól hinumegin við götuna. Ég leit auðvitað við og snar hemlaði. Þarna var hjól alveg eins og ég hafði átt, gat þetta virkilega verið það? Ég fór yfir götuna og viti menn, þarna var gripurinn, læstur og allt.
Við félagarnir fórum á tölvusýningu um helgina. Það var greinilegt að við vorum ekki alveg að passa inn í hópinn þegar við komum þangað inn, því í fyrsta lagi vorum við yfir tvítugt, við vorum ekki með sítt, fitugt hár og ekki vorum við með bakboka á bakinu fullan af gefins drasli. Þetta var þó ágætis sýning, fengum þefinn af nýjust leikjatölvunum og ég fékk meira segja að leika mér í nýja Windows Vista (þvílíkt frat sem það er). Við Björginv boxuðum í nýju Nintendo leikjavélinni og auk þess spiluðum við laddi Arsenal vs. United í þægilegum beanbags. United fór með sigur af hólmi 1-0 (eitthvað sem hefði aldrei gerst í raunveruleikanum!).
Best að snúa sér aftur að vinnunni. Bæ í bili.
þriðjudagur, nóvember 21, 2006
sunnudagur, nóvember 19, 2006
miðvikudagur, nóvember 15, 2006
þriðjudagur, nóvember 14, 2006
Reiðisblogg að hætti Sindra Eldon
Djöfulsins Danirnir stálu hjólinu mínu í nótt, öðru sinni síðan ég flutti hingað út fyrir rúmlega ári.
Þessar helvítis þurrkunntur geta augljóslega ekki látið neitt í friði og stela öllu steini léttara. Hvernig geta þessir þjófa anskotar lifað með sjálfum sér?!
Til að gera langa sögu stutta kom ég heim í gær (hjólandi að sjálfsögðu, því þá átti ég hjól!) í ausandi rigningu. Þórhallur hafði lánað mér Playstation tölvuna sína sem ég hélt á í annari hendinni. Auk hennar var ég með fartölvutöskuna mína á bakinu svo ég var orðinn vel klyfjaður. Til að gera hlutina enn flóknari var ég í sokkunum einum á leiðinni heim, en það er enn lengri saga að segja frá því.
Í öllum hamaganginum virðist ég hafa gleymt að læsa helvítis hjólinu og þegar ég kom út í morgun var það horfið. Þessir fávitar hafa greinilega enga samvisku og fara úr leið til að gera líf annara jafn vesælt og sitt eigið. Ef ég næ einhverntíma í skottið á þjóf þá verð ég ekki ábyrgur gjörða minna.
Það versta við það að láta stela hjólinu sínu þegar maður býr í Kaupmannahöfn er að það er verið að skera undan þér fæturna. Hér kemst maður hægt áfram ef ekkert hjól er við hendina og neyðist ég nú til að taka strætó í vinnuna þangað til að ég finn aftur hjólið eða fjárfesti í öðru.
Afhverju ætti samviskan að naga mig ef mig langar að stela öðru hjóli í staðinn? Ég meina, það er núna búið að stela tveim hjólum af mér. Á ég bara að halla mér aftur og þakka Drottni? Hell no, ég ætla að skera fæturna undan einni saklausri þurrkunntu í þessari borg, þótt það verði það síðasta sem ég geri. Give them a taste of their own medicine - eins og einhver sagði.
Kaupmannahöfn skal sko fá að finna fyrir reiði Íslendings!
Lesið meira reiðisblogg á síðu Sindra Eldon
Þessar helvítis þurrkunntur geta augljóslega ekki látið neitt í friði og stela öllu steini léttara. Hvernig geta þessir þjófa anskotar lifað með sjálfum sér?!
Til að gera langa sögu stutta kom ég heim í gær (hjólandi að sjálfsögðu, því þá átti ég hjól!) í ausandi rigningu. Þórhallur hafði lánað mér Playstation tölvuna sína sem ég hélt á í annari hendinni. Auk hennar var ég með fartölvutöskuna mína á bakinu svo ég var orðinn vel klyfjaður. Til að gera hlutina enn flóknari var ég í sokkunum einum á leiðinni heim, en það er enn lengri saga að segja frá því.
Í öllum hamaganginum virðist ég hafa gleymt að læsa helvítis hjólinu og þegar ég kom út í morgun var það horfið. Þessir fávitar hafa greinilega enga samvisku og fara úr leið til að gera líf annara jafn vesælt og sitt eigið. Ef ég næ einhverntíma í skottið á þjóf þá verð ég ekki ábyrgur gjörða minna.
Það versta við það að láta stela hjólinu sínu þegar maður býr í Kaupmannahöfn er að það er verið að skera undan þér fæturna. Hér kemst maður hægt áfram ef ekkert hjól er við hendina og neyðist ég nú til að taka strætó í vinnuna þangað til að ég finn aftur hjólið eða fjárfesti í öðru.
Afhverju ætti samviskan að naga mig ef mig langar að stela öðru hjóli í staðinn? Ég meina, það er núna búið að stela tveim hjólum af mér. Á ég bara að halla mér aftur og þakka Drottni? Hell no, ég ætla að skera fæturna undan einni saklausri þurrkunntu í þessari borg, þótt það verði það síðasta sem ég geri. Give them a taste of their own medicine - eins og einhver sagði.
Kaupmannahöfn skal sko fá að finna fyrir reiði Íslendings!
Lesið meira reiðisblogg á síðu Sindra Eldon
sunnudagur, nóvember 12, 2006
Ellimerki
Fyrir mér hefur aldur alltaf verið afskaplega afstæður. Á meðan fólk er að hafa áhyggjur af ellini allt í kringum mig horfi ég bara fram á vegin og hlakka til að eldast. Það ætti í raun ekkert að skipta máli hvað við erum gömul, við eldumst ekkert hægar ef við höfum alltaf áhyggjur. Eins og með gott rauðvín þá verðum við bara betri með aldrinum, fáguð, þroskuð og bragðmikil.Undanfarið finnst mér samt eins og tíminn líði skuggalega hratt. Nú veit ég ekki hvort þetta séu einhver merki um elli en dagarnir bara fjúka frá manni. Ég man þegar ég var yngri, á þessum skemmtilegu grunnskólaárum, já eða í framhaldsskóla þá kom mánudagur og maður gat ekki beðið eftir að það kæmi helgi aftur. Mikið afskaplega gat þetta liðið hægt stundum. Fara í tíma, fara í bíó, heimavinna, alltaf nóg að gera. Þegar svo loks kom föstudagur aftur var maður alltaf jafn ánægður. Þá átti sko að sletta úr klaufunum.
Í dag geri ég næstum engan mun á dögunum í vikunni. Dagskráin er oftast sú sama. Það er vakning, það er vinna, það er heimkoma, kvöldmatur og smá yfirvinna. Svona líða dagarnir í vikunni og þegar kemur föstudagur aftur finnst mér eins og vikan hafi ný verið að byrja. Tilhlökkunin er bara ekki sú sama.
Nú legg ég þetta bara undir dóm hinna eldri, eru þetta eintóm ellimerki eða er ég kannski hræddur við ellina eftir allt saman?
mánudagur, nóvember 06, 2006
Vefsíða tapaðist - fundarlaun í boði
Ok ... ég finn semsagt ekki eina vefsíðu sem ég hélt mjög mikið upp á. Nafnið á henni er algjörlega dottið úr mér enginn kannast við hana þegar ég spyr.Þetta er síða með allskonar "tutorials." Þarna er líka hægt að læra tungumál, læra á stýrikerfi, kynna sér forritun og allan fjandann. Flest þarf maður að borga fyrir en margt er hægt að sækja að kostnaðarlausu.
Eina sem ég man að merkið var kona að lesa bók (minnir að það hafi verið svart á gult - sjá mynd :P) og nafnið á síðunni var konu nafn, lydia.com eða linda.com eða eitthvað þannig.
Ef einhver hefur hugmynd um hvað ég er að tala þá má sá hinn sami hafa samband við mig eins og skot ...
föstudagur, nóvember 03, 2006
Slatta ruslpóstur

Ég gleymdi alltaf að post-a þessari mynd eftir að við komum frá New York. Þegar ég ætlaði að opna hurðina eftir 2 vikna fjarveru þurfti ég að taka verulega á hurðinni til að komast inn þökk sé öllum ruslpóstinum sem hafði hrannast upp á meðan við vorum í útlandinu.
P.S Það skal tekið fram að félagi minn hafði komið einusinni áður og tæmt póstinn :)
mánudagur, október 30, 2006
Wii vs. the rest
Nú keppast allir risarnir við að framleiða nýjustu og bestu leikjavélina. Microsoft eru þegar búnir að leggja sitt af mörkunum með Xbox 360 og Sony ætlar að draga lappirnar fram í desember og gefa sína vél, PlayStation 3 fyrir Kína/Japan og Bandaríkjamarkað.
Það yrði kaldur dagur í helvíti ef ég mundi einhverntíma kaupa mér Microsoft vöru svo ég hef horft nokkuð stíft á vörur Sony. Sjálfur á ég Sony PSP og líkar mjög vel.
Síðustu daga hefur þó önnur leikjavél bankað upp á hjá mér og er framleiðandi hennar enginn nýgræðingur. Þetta er leikjavélin Wii frá Nintendo. Það skemmtilega við Nintendo Wii vélina er að þarna er verið að prufa eitthvað nýtt í leikjagerð. Með nýrri fjarstýringu er hægt að draga notandann inn í leikina og leyfa honum að taka þátt með því að draga sig upp úr sófanum. Hinar leikjavélarnar fara þessa hefðbundnu leið og gera útlitið flott og leikina enn flottari en einhverntíma verður það þreytt og á þá fólk eftir að þyrpast að nýju vélinni fá Nintendo.
Á þessari síðu er hægt að horfa á myndskeið af fólki skemmta sér konunglega með fjarstýringuna.
Búinn að bæta þessu við á óskalistann minn á Amazon :)
Það yrði kaldur dagur í helvíti ef ég mundi einhverntíma kaupa mér Microsoft vöru svo ég hef horft nokkuð stíft á vörur Sony. Sjálfur á ég Sony PSP og líkar mjög vel.
Síðustu daga hefur þó önnur leikjavél bankað upp á hjá mér og er framleiðandi hennar enginn nýgræðingur. Þetta er leikjavélin Wii frá Nintendo. Það skemmtilega við Nintendo Wii vélina er að þarna er verið að prufa eitthvað nýtt í leikjagerð. Með nýrri fjarstýringu er hægt að draga notandann inn í leikina og leyfa honum að taka þátt með því að draga sig upp úr sófanum. Hinar leikjavélarnar fara þessa hefðbundnu leið og gera útlitið flott og leikina enn flottari en einhverntíma verður það þreytt og á þá fólk eftir að þyrpast að nýju vélinni fá Nintendo.
Á þessari síðu er hægt að horfa á myndskeið af fólki skemmta sér konunglega með fjarstýringuna.
Búinn að bæta þessu við á óskalistann minn á Amazon :)
mánudagur, október 23, 2006
Ég er ekki dauður
Nei, þvert í frá. Það er mikið búið að ganga á síðustu vikur og daga og því hefur ekki gefist mikill tími til skrifa.
Eins og frægt er orðið fórum við Erla í pílagrímsferð til Nýju Jórvíkur í byrjun október. Ég held að mér sé óhætt að segja að þangað verður farið aftur einhvern daginn. Við áttum svo 3 daga á Íslandi sem áttu að fara í vinnu og frágang á hinu og þessu. Á miðvikudeginum fór ég að finna til í olnboganum og ákvað að fara niður á slysó snemma á fimmtudeginum. Þá var olnboginn orðinn vel út þaninn og ákvað læknirinn (eftir 2 klst. bið á biðstofunni) að stinga í þetta þrisvar sinnum með nál. Ekki bar það þó tilætlaðan árangur og ákvað hann því að vefja þessu öllu inn í þykkar umbúðir og setja mig á sýklalyf.
Seinna um daginn fékk ég svo hita og lá fyrir allan næsta dag, drullu slappur með bólginn olnboga. Svona ætlaði ég ekki að eyða dögunum á Íslandi. Á föstudeginum var ég eitthvað að hressast og fórum við fjölskylan í stór afmæli hjá Ástþóri afa hennar Erlu. Þar var auðvitað margt um manninn, mikið hlegið og mikið talað. Runi kom alla leið frá Danmörku sem leynigestur við mikinn fögnuð fjölskyldu og vina.
Kvöldinu (og nóttinni) eyddi ég svo uppi á slysó aftur þar sem ég var settur á sýklalyf í æð. Lækninum fannst bólgan ekkert hafa minnkað og taldi lyfin ekki hafa borið tilskyldan árangur. Þetta þurfti ég svo að endurtaka daginn eftir áður en við fórum í flug heim til Danmerkur.
Ef ég tek saman alla klukkutímana sem ég þurfti að bíða niðri á slysó þá hafa þeir verið uþb. 8. Magnað það.
Eins og frægt er orðið fórum við Erla í pílagrímsferð til Nýju Jórvíkur í byrjun október. Ég held að mér sé óhætt að segja að þangað verður farið aftur einhvern daginn. Við áttum svo 3 daga á Íslandi sem áttu að fara í vinnu og frágang á hinu og þessu. Á miðvikudeginum fór ég að finna til í olnboganum og ákvað að fara niður á slysó snemma á fimmtudeginum. Þá var olnboginn orðinn vel út þaninn og ákvað læknirinn (eftir 2 klst. bið á biðstofunni) að stinga í þetta þrisvar sinnum með nál. Ekki bar það þó tilætlaðan árangur og ákvað hann því að vefja þessu öllu inn í þykkar umbúðir og setja mig á sýklalyf.
Seinna um daginn fékk ég svo hita og lá fyrir allan næsta dag, drullu slappur með bólginn olnboga. Svona ætlaði ég ekki að eyða dögunum á Íslandi. Á föstudeginum var ég eitthvað að hressast og fórum við fjölskylan í stór afmæli hjá Ástþóri afa hennar Erlu. Þar var auðvitað margt um manninn, mikið hlegið og mikið talað. Runi kom alla leið frá Danmörku sem leynigestur við mikinn fögnuð fjölskyldu og vina.
Kvöldinu (og nóttinni) eyddi ég svo uppi á slysó aftur þar sem ég var settur á sýklalyf í æð. Lækninum fannst bólgan ekkert hafa minnkað og taldi lyfin ekki hafa borið tilskyldan árangur. Þetta þurfti ég svo að endurtaka daginn eftir áður en við fórum í flug heim til Danmerkur.
Ef ég tek saman alla klukkutímana sem ég þurfti að bíða niðri á slysó þá hafa þeir verið uþb. 8. Magnað það.
fimmtudagur, október 12, 2006
New York - Wrap Up
Síðasti dagurinn fór í að henda öllu í tösku og gera allt klárt fyrir kvöldflugið sem beið okkar. Eftir létt morgunpakk var haldið út í góða veðrið og tókum við stefnuna á Chinatown. Löbbuðum þar í gegn og versluðum nokkra trefla og Pashmínur. Þaðan var haldið upp í upbeat hverfi Greenwitch Village þar sem margt er að sjá. Við löbbuðum upp Bleeker street sem hefur að geyma allskonar búðir, allt frá Ralf Lauren til ostabúðarinnar sem selur uþb. 300 osta í það heila. Halli sinn hafði sagt mér frá bakarí í götunni sem heitir Magnolia Bakery og gerir bestu Cupcakes í heimi. Auðvitað keyptum við Erla okkur sitthvora kökuna og átum með bestu list.
Við vorum ekki búin að fara niður að Washington merkinu (The Arch) og ákváðum að labba þar framhjá og taka mynd. Þar var hinsvegar verið að taka upp nýja mynd Will Smith I am Legend og erfitt að var að ganga um án þess að sviðsfólk væri að fæla mann frá. Áfram héldum við niður á við og enduðum aftur á Broadway. Þar keypti ég mér þrífót fyrir nýju myndavélina og Erla kíkti í síðustu búðirnar áður en haldið var aftur heim í íbúð.
Það gekk vel að pakka (þótt svo við hefðum þurft að fjárfesta í nýrri íþróttatösku fyrir allt draslið sem við keyptum) og vorum við komin upp í leigubíl á leið út á flugvöll nokkuð tímanlega (þrátt fyrir umferð). Allt gekk eins og í sögu uppi á JFK flugvelli og gekk flugið líka eins og í sögu. Við vorum meira að segja 20 mínútum á undan áætlun þegar við lentum kl. 5.50 í morgun (miðvikudag). Heim var heldið til Hildar tengdó og þar lögðum við okkur aðeins áður en við fórum niður á Reykjavíkurflugvöll að sækja Guðjón Inga sem hafði verið hjá afa sínum og ömmu á Egilstöðum.
Ég á mjög líklega eftir að skrifa betri ferðasögu um þessa frábæru ferð þegar tími gefst :)
Við vorum ekki búin að fara niður að Washington merkinu (The Arch) og ákváðum að labba þar framhjá og taka mynd. Þar var hinsvegar verið að taka upp nýja mynd Will Smith I am Legend og erfitt að var að ganga um án þess að sviðsfólk væri að fæla mann frá. Áfram héldum við niður á við og enduðum aftur á Broadway. Þar keypti ég mér þrífót fyrir nýju myndavélina og Erla kíkti í síðustu búðirnar áður en haldið var aftur heim í íbúð.
Það gekk vel að pakka (þótt svo við hefðum þurft að fjárfesta í nýrri íþróttatösku fyrir allt draslið sem við keyptum) og vorum við komin upp í leigubíl á leið út á flugvöll nokkuð tímanlega (þrátt fyrir umferð). Allt gekk eins og í sögu uppi á JFK flugvelli og gekk flugið líka eins og í sögu. Við vorum meira að segja 20 mínútum á undan áætlun þegar við lentum kl. 5.50 í morgun (miðvikudag). Heim var heldið til Hildar tengdó og þar lögðum við okkur aðeins áður en við fórum niður á Reykjavíkurflugvöll að sækja Guðjón Inga sem hafði verið hjá afa sínum og ömmu á Egilstöðum.
Ég á mjög líklega eftir að skrifa betri ferðasögu um þessa frábæru ferð þegar tími gefst :)
þriðjudagur, október 10, 2006
NY - Dagur 5 og 6
Það reyndist örlítið erfiðara en ég hélt í fyrstu að halda úti daglegu bloggi um ferðina til New York. Á milli þess sem maður labbaði, verslaði og skoðaði þá var sofið.
Það var þó á engan hátt slakað á síðustu tvo dagana í borg dauðans. Sunnudagurinn hófst í MoMA safninu sem einnig mætti kalla Nýlistasafnið. Þar skoðuðum við verk ekki minni manna en Picasso, Salvador Dali og Andy Warhol. Þaðan tókum við túrista rútu og rúntuðum um bæinn og enduðum niðri í miðbæ þar sem við hoppuðum út og virtum fyrir okkur Ground Zero (þar sem Tvíburaturnarnir voru áður). Þar fengum við tækifæri til að sjá ljósmyndir frá þessum örlagaríka degi í september. Myndirnar voru mjög lýsandi fyrir það sem gekk á þennan dag og greinilegt að sumt fólk tók þetta mikið til sín og sumir áttu erfitt með að halda aftur tárunum.
Þaðan var haldið upp Broadway þar sem við höfðum orðið okkur út um miða á söngleikinn .http://www.blogger.com/img/gl.link.gif Fengum frábær sæti á þessa fínu sýningu og var mjög gaman að geta farið á "Broadway Musical" á meðan við vorum stödd í New York. Eftir sýninguna löbbuðum við um Times Square og tók ég þar ma. þessa mynd sem mér fannst heppnast vel :)
Síðasti heili dagurinn okkar fór svo í labbitúr um Litlu Ítalíu og Kínabæ. Þvílík geðveiki sem sá bæjarhluti er. Mér fannst þetta alveg magnað andrúmsloft þar. Eins og sönnum Íslendingum sæmir eltum við einn kauða inn í búð þar sem hann opnaði leynihurð og leiddi okkur inn í lítið 10 fermetra herbergi fullt af Prada, Louis Vuitton og Gucci töskum upp um alla veggi. Erla keypti sér fallega Prada tösku og kostaði hún aðeins 25$ sem er auðvitað bara grín. Áfram héldum við upp Canal Street (aðal tösku gatan) þar til við komum að Broadway (ein stærsta verslunargatan) og hófum síðari verslunardaginn. Þessi verslunardagur var þó í styttra lagi þar sem við áttum pantað borð á flottum veitingastað um kvöldið, Asia De Cuba og okkur langaði heim að hvíla okkur aðeins. Við dressuðum okkur upp í okkar fínasta púss og tókum leigubíl á veitingastaðinn. Þessi staður var frábær í alla staði og virkilega kósý :)
Eftir matinn fórum við svo aftur heim og horfum á Studio 60 (nýja uppáhalds þáttinn okkar). Morgundagurinn var aðeins nokkra klukkutíma í burtu með tilheyrandi tösku pakki og flugi heim.
Það var þó á engan hátt slakað á síðustu tvo dagana í borg dauðans. Sunnudagurinn hófst í MoMA safninu sem einnig mætti kalla Nýlistasafnið. Þar skoðuðum við verk ekki minni manna en Picasso, Salvador Dali og Andy Warhol. Þaðan tókum við túrista rútu og rúntuðum um bæinn og enduðum niðri í miðbæ þar sem við hoppuðum út og virtum fyrir okkur Ground Zero (þar sem Tvíburaturnarnir voru áður). Þar fengum við tækifæri til að sjá ljósmyndir frá þessum örlagaríka degi í september. Myndirnar voru mjög lýsandi fyrir það sem gekk á þennan dag og greinilegt að sumt fólk tók þetta mikið til sín og sumir áttu erfitt með að halda aftur tárunum.
Þaðan var haldið upp Broadway þar sem við höfðum orðið okkur út um miða á söngleikinn .http://www.blogger.com/img/gl.link.gif Fengum frábær sæti á þessa fínu sýningu og var mjög gaman að geta farið á "Broadway Musical" á meðan við vorum stödd í New York. Eftir sýninguna löbbuðum við um Times Square og tók ég þar ma. þessa mynd sem mér fannst heppnast vel :)
Síðasti heili dagurinn okkar fór svo í labbitúr um Litlu Ítalíu og Kínabæ. Þvílík geðveiki sem sá bæjarhluti er. Mér fannst þetta alveg magnað andrúmsloft þar. Eins og sönnum Íslendingum sæmir eltum við einn kauða inn í búð þar sem hann opnaði leynihurð og leiddi okkur inn í lítið 10 fermetra herbergi fullt af Prada, Louis Vuitton og Gucci töskum upp um alla veggi. Erla keypti sér fallega Prada tösku og kostaði hún aðeins 25$ sem er auðvitað bara grín. Áfram héldum við upp Canal Street (aðal tösku gatan) þar til við komum að Broadway (ein stærsta verslunargatan) og hófum síðari verslunardaginn. Þessi verslunardagur var þó í styttra lagi þar sem við áttum pantað borð á flottum veitingastað um kvöldið, Asia De Cuba og okkur langaði heim að hvíla okkur aðeins. Við dressuðum okkur upp í okkar fínasta púss og tókum leigubíl á veitingastaðinn. Þessi staður var frábær í alla staði og virkilega kósý :)
Eftir matinn fórum við svo aftur heim og horfum á Studio 60 (nýja uppáhalds þáttinn okkar). Morgundagurinn var aðeins nokkra klukkutíma í burtu með tilheyrandi tösku pakki og flugi heim.
mánudagur, október 09, 2006
NY - Dagur 4
Fjórði dagurinn snérist um menningu. Hófst dagurinn í margfræga American Museum of Natural History (safnið sem Ross í Friends starfaði ma. í). Þar voru risaeðlur og uppstoppuð dýr auk þess sem við sáum frábæra sýningu, Cosmic Collition í boði Robert Redford. Við sátum innan í stórum bíó sal sem var í laginu eins og kúla og þegar maður hallaði sér aftur þá blasti við manni himininn.
Þegar við komum út af safninu blasti við okkur Central Park í allri sinni dýrð. Stærðin á þessum garði er ótrúleg. Ég las einhverstaðar að hann væri tvisvar sinnum stærð Monaco! Þar löbbuðum við um og virtum fyrir okkur alla hlauparana og joggarana sem voru að nýta sér góða veðrið til útiveru. Eftir góðan labbitúr vorum við komin að mínu uppáhalds safni, Guggenheim. Þar var sýning á verkum Zaha Hadid. Við löbbuðum upp spíralinn sem gerir þessa byggingu svo einstaka og nokkuð reglulega kíkti ég yfir handriðið til að sjá alla leið niður á botninn.
Næst þrömmuðum við niður 5th avenue. Framhjá öllum flottu íbúðabyggingunum sem hafa fancy dyravörð í anddyrinu sem segja "Good morning sir, can I get you a taxi?" Ekki ódýrt að eiga íbúð þarna, það get ég sagt ykkur. Við löbbuðum dágóða stund áður en við lentum á öllum verslununum. Auðvitað kíktum við inn í nýju Apple verslunina (stóra glerkubbinn) ásamt því að kíkja í Nike búðina, Tiffany's, Louis Vuitton og Barneys. Ótrúlega flottar búðir þarna sem eru ekkert að hafa fyrir því að verðmerkja hlutina ...
Þar næst kíktum við á Trump Towers og fengum okkur kaffi á Starbucks. Áfram var göngunni haldið niður 5th avenue og skoðuðum við Rockefeller Center þar sem NBC studios eru með búð. Þegar við svo komum að MoMA (Museum of Modern Art) safninu sem átti að vera síðasti dagskrárliðurinn þennan daginn var búið að loka. Því var haldið heim á leið og stoppað á Two Cups til að fá sér góða pizzu.
Það væri gaman að fá að vita hve marga kílómetra við löbbuðum þennan daginn ... :)
Þegar við komum út af safninu blasti við okkur Central Park í allri sinni dýrð. Stærðin á þessum garði er ótrúleg. Ég las einhverstaðar að hann væri tvisvar sinnum stærð Monaco! Þar löbbuðum við um og virtum fyrir okkur alla hlauparana og joggarana sem voru að nýta sér góða veðrið til útiveru. Eftir góðan labbitúr vorum við komin að mínu uppáhalds safni, Guggenheim. Þar var sýning á verkum Zaha Hadid. Við löbbuðum upp spíralinn sem gerir þessa byggingu svo einstaka og nokkuð reglulega kíkti ég yfir handriðið til að sjá alla leið niður á botninn.
Næst þrömmuðum við niður 5th avenue. Framhjá öllum flottu íbúðabyggingunum sem hafa fancy dyravörð í anddyrinu sem segja "Good morning sir, can I get you a taxi?" Ekki ódýrt að eiga íbúð þarna, það get ég sagt ykkur. Við löbbuðum dágóða stund áður en við lentum á öllum verslununum. Auðvitað kíktum við inn í nýju Apple verslunina (stóra glerkubbinn) ásamt því að kíkja í Nike búðina, Tiffany's, Louis Vuitton og Barneys. Ótrúlega flottar búðir þarna sem eru ekkert að hafa fyrir því að verðmerkja hlutina ...
Þar næst kíktum við á Trump Towers og fengum okkur kaffi á Starbucks. Áfram var göngunni haldið niður 5th avenue og skoðuðum við Rockefeller Center þar sem NBC studios eru með búð. Þegar við svo komum að MoMA (Museum of Modern Art) safninu sem átti að vera síðasti dagskrárliðurinn þennan daginn var búið að loka. Því var haldið heim á leið og stoppað á Two Cups til að fá sér góða pizzu.
Það væri gaman að fá að vita hve marga kílómetra við löbbuðum þennan daginn ... :)
sunnudagur, október 08, 2006
NY - Dagur 3
Þriðji dagurinn okkar í New York snérist aðeins um eitt og voru það innkaup.
Við fórum frá íbúðinni og tókum stefnuna á Soho (South of Houston). Þar er mikil verslunarmenning og vilja heimamenn meina að þetta ágæta hverfi sé orðin ein stór verslunarmiðstöð. Við Erla byrjuðum á að labba niður Lafayette götu þar sem slatti af flottum hönnuðum eru með búðir. Þar er td. Brooklyn Industries og WESC (takk Egill). Keypti mér bol og tösku í B.I og erla keypti sér topp í WESC. G·STAR létum við vera enda kostuðu gallabuxurnar þar heila 160$! Áfram hélt leið niður Lafayette og fengum við okkur brunch á kaffihúsi í Soho. Þaðan löbbuðum við svo yfir á aðal verslunargötuna, Broadway. Við fikruðum okkur niður Broadway með því að fara í eina búð í einu. Eftir langan dag með ótal innkaupapoka tókum við Erla þá dramatísku ákvörðun að labba heim með allt draslið, sem og við gerðum. Við erum svo miklar hetjur ...
Við fórum frá íbúðinni og tókum stefnuna á Soho (South of Houston). Þar er mikil verslunarmenning og vilja heimamenn meina að þetta ágæta hverfi sé orðin ein stór verslunarmiðstöð. Við Erla byrjuðum á að labba niður Lafayette götu þar sem slatti af flottum hönnuðum eru með búðir. Þar er td. Brooklyn Industries og WESC (takk Egill). Keypti mér bol og tösku í B.I og erla keypti sér topp í WESC. G·STAR létum við vera enda kostuðu gallabuxurnar þar heila 160$! Áfram hélt leið niður Lafayette og fengum við okkur brunch á kaffihúsi í Soho. Þaðan löbbuðum við svo yfir á aðal verslunargötuna, Broadway. Við fikruðum okkur niður Broadway með því að fara í eina búð í einu. Eftir langan dag með ótal innkaupapoka tókum við Erla þá dramatísku ákvörðun að labba heim með allt draslið, sem og við gerðum. Við erum svo miklar hetjur ...
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)







